yarre stooker

Mijn werk bestaat voornamelijk uit video en videoprojecties. Met een globaal script als uitgangspunt monteer ik beeldje voor beeldje een groeiende montage vanuit tientallen losse foto’s, waarop ik zelf meervoudig als hoofdpersoon figureer. In deze stop-motion montages laat ik alleen de essentie van een beweging zien. Personen en/of objecten lijken op gelijk niveau te communiceren.

 

Een balkon valt rustig omlaag terwijl de man die er op staat zwaait naar een onzichtbaar publiek. Onder hem is ieder individu druk in de weer met zijn eigen ogenschijnlijk belangrijke handelingen, waarvan niet afgeweken wordt.

De fotomontages laten omgeving en personen samensmelten in stuitende ontmoetingen. De toeschouwer van mijn films komt in een wereld van stille communicatie waar woorden ontbreken en lichaamstaal als beeldend element ontstaat (“Pleinontmoetingen op de vierkante meter” 2008).

 

Ik ben gefascineerd door de beweging van mensen. Waar mijn werk voorheen vaak refereerde aan de media en de herkenbare wereld om ons heen (zoals de sportwereld & tellsell) wordt het werk de laatste tijd poëtischer. Sport met de daarbij horende spelregels en codes is nog altijd een belangrijke inspiratiebron, maar ik pas dit minder letterlijk toe dan ik bijvoorbeeld deed in het Lijnvoetbalspel. Steeds vaker zijn het onverwachtse ontmoetingen in het dagelijks leven die een inspiratiebron vormen. Twee mensen die een hoek om gaan waarbij ze bijna tegen elkaar op botsen. Hun lichaam reageert met het ontwijken van de ander. De controle is even kwijt. Dit tussenmoment van zwevende twijfel, het bijna struikelen, kan het uitgangspunt zijn voor een nieuw werk. (“Weesperzijde struikelzones” - 2008).

 

Bij video’s die ik maak voor specifieke locaties, gebruik ik elementen uit de directe omgeving. In het werk “Onder controle” dat ik voor Polderlicht 2007 in Amsterdam maakte, gebruikte ik bijvoorbeeld een foto van de gevel van het nabijgelegen Montessori College Oost als achtergrond. Deze video werd geprojecteerd tegen een blinde muur (achter de Hema in de  Lineausstraat). Door de levensgrote projectie ontstond een schijnbaar nieuwe ingang die bewaakt werd door 8 mannen in witte kleding die in actie kwamen zodra de pilaren begonnen te bewegen. Momenteel is de projectie “de Kering” (2008) in een raam van een gebouw bij de Pieterskerk in Leiden te zien. Twee mannen gaan tegenover elkaar in het raam zitten, passeren elkaar via een luchtduikeling om vervolgens uit beeld te verdwijnen. Een expressieve actie, maar geen enkel blad beweegt op de herfstachtige achtergrond. Onbewogen gaat ieder weer zijn eigen weg.